Sinds wanneer is volwassen worden een term? Is het een werkwoord of een zelfstandig naamwoord? Betekent het wat ik denk dat het betekent?
Het antwoord op deze vragen is gebaseerd op de sociale media van ongeveer tien jaar geleden. Ja, de jongeren hebben dit nieuwe woord bedacht voor het zich gedragen als een volwassene. Ze waren tenminste zelfbewust en nu wordt dit zelfstandig naamwoord gebruikt voor de acties van verantwoordelijke volwassenheid.
Ja, huur betalen, belasting betalen, op je eigen manier betalen, bankrekening in evenwicht brengen, een begroting maken, geld sparen, geld in pensioenplannen stoppen en al die taken. Van het verzorgen van een lek tot het retourneren van uw Amazon-retouren: het gaat erom dat u een verantwoordelijk persoon bent. Het zijn al die banen en taken die bij het leven horen, maar er een groot deel van in beslag nemen. Klusjes. Velen zijn administratief. Sommige zijn kinderlijk. Sommige zijn burgerlijk. Sommige zijn financieel. Sommige zijn verbonden met het professionele leven, zoals communicatie en tijdigheid. Sommige hebben betrekking op het beheer van huishoudens en gezondheidszorg.
Wat aan ze allemaal hetzelfde is, is dat ze voor de meeste mensen niet leuk zijn. Ze worden gezien als belastend maar noodzakelijk.
Ik vind het interessant dat het woord volwassenheid, ook al is het een zelfstandig naamwoord, op een werkwoord lijkt. Het is een staat van zijn, een proces misschien. Het impliceert een overgang naar een minder wenselijke toestand. Het is geen natuurlijke progressie. En dat is de waarheid. Millennials willen terug naar hun onverantwoordelijke jeugd, zo lijkt het. Zij hebben de term bedacht en gebruiken deze op grote schaal om het noodzakelijke kwaad uit te beelden.
Ik geef de voorkeur aan de uitdrukking van mijn vriend Merri Ukraincik: de kwestie van het papierwerk, die bepalende, uitputtende taak van de volwassenheid. Het is een betere weergave van wat erbij betrokken is dan het onvolwassen woord volwassen worden.
Ik breng dit onderwerp naar voren omdat we geen millennials zijn. We zijn al lang volwassen geworden. Wij doen onze belastingen. Wij betalen onze rekeningen. Wij betalen onze leningen. Wij stemmen. Wij doen wat we moeten doen. Tenzij we stoornissen in de uitvoerende functies hebben, krijgen we ze voor elkaar.
We beheersen de discipline die nodig is om deze functies uit te voeren. Voor twintigers is het misschien nieuws, maar voor ons is het geen nieuws. We zijn eraan gewend geraakt en hoewel we deze dingen niet graag doen, vinken we ze regelmatig af van onze lijsten.
Wanneer we de middelbare leeftijd bereiken, moeten we meer van deze volwassen taken uitvoeren. We moeten plannen maken voor ons pensioen, financieel en meer. Wij moeten zorg dragen voor onze testamenten en nalatenschappen. Vaak moeten we naast onze eigen zaken ook de zorg en financiën voor onze ouderen op ons nemen. Dat zijn grote taken waarbij bankrekeningen, bezittingen, volmachten, de aankoop van begraafplaatsen, gezondheidszorgvolmachten, trusts en landgoederen betrokken zijn. Als je je wilt bezighouden met de planning van de langdurige zorg van jezelf en die van je ouders, is dat niet alleen dubbel zoveel werk, maar is er ook zoveel nieuws dat je moet begrijpen, beheersen en bereiken.
Het is als een nieuwe volwassenheid. Een geheel nieuwe set taken en verantwoordelijkheden om mee om te gaan. En ze hebben zeer ernstige gevolgen. Fiscale implicaties, beslissingen over het levenseinde, kwaliteit van leven en de kosten van langdurige zorg, om er maar een paar te noemen. De problemen van ouder worden, sterven en postmortale taken zijn enorm.
Is er iets goeds over dit alles te zeggen tegen een midlife-verzorger? Niet veel.
Als je ouders hier grotendeels verantwoordelijk voor waren, is je leven iets gemakkelijker. Maar je moet het nog steeds zelf doen. En je kunt het niet uitbesteden. Het is niet zo dat u deze grote zaken aan een manager ouderengeneeskunde kunt delegeren, zoals u dat wel kunt doen bij routinematige medische afspraken, het bestellen van boodschappen, papierwerk en Medicare-verlengingen. Het kan dus zijn dat u alleen met uw eigen behoeften te maken heeft. Maar het kan zijn dat u het testament, de executeur-testamentair en de financiën van uw moeder moet herzien en bijwerken.
Als je moeder deze klusjes niet op zich heeft genomen, kun je het zowel voor jezelf als voor haar leren. U kunt zelfs wat geld besparen met de ouderenzorgadvocaat en vermogensplanning, terwijl u zich verdiept in Medicaid-planning, het behoud van bezittingen en het opzetten van trusts. Je leert veel en je hebt veel herhaling en ondersteuning nodig om er doorheen te komen. Maar zodra u de vijf belangrijkste documenten op orde heeft, een plan maakt voor de zorgkosten (verzekering voor langdurige zorg, langdurige zorg van Medicaid of particuliere betalingen) en de ondertekende documenten op een veilige plaats bewaart, is het ergste voorbij.
U moet nog steeds de polissen en de dekking verlengen. Je moet op de hoogte blijven van financiën en grenzen. Maar dat is onderhoud. Het is nog steeds minder dan alles regelen voor mama en jezelf. Valideer de inspanning. Feliciteer uzelf met het behalen van de mijlpalen. Misschien wil je de prestaties vieren met wat lekkers, ook al lijkt het kinderachtig. Natuurlijk ben je een verantwoordelijke volwassene. Ik geloof in het geven van eer waar eer toekomt. En je krijgt veel krediet. Je hebt veel hard werk op het gebied van nieuwe volwassenheid gedaan. Goed voor jou en de jouwe.
Meer artikelen over ouder worden en pensionering van Caring Professionals Thuiszorgorganisatie.
